Walentynki.

Trochę historii

Początki  Walentynek  nie są do końca poznane, ale wiele źródeł uważa, że nawiązuje do historii św. Walentego, rzymskiego księdza, który zginął   śmiercią męczeńską w dniu lub około dnia 14 lutego w roku 270 naszej  ery.  Jak  stał się patronem zakochanych, pozostaje tajemnicą, ale jedna teoria głosi, że kościół stosuje dzień męczeństwa Świętego Walentego do chrystianizacji starego rzymskiego święta  Lupercalia. Starożytna  ceremonia   święta  Lupecardia polegała na wrzuceniu imion kobiet  spisanych  na  kartach do skrzyni z której były następnie losowane  przez  mężczyzn. Wyniki losowania wiązały kobiety i mężczyzn w pary na cały rok. Kościół chrześcijański zastąpił imiona kobiet, imionami  świętych mając nadzieje że ludzie będą się na nich wzorować. Jednakże już w XVI wieku powrócono do kart z imionami kobiet. Z biegiem  czasu  zwyczaj wysyłania anonimowych kartek walentynkowych zostało przyjęte do kanonu dnia św. Walentego. W połowie XIX wieku zainteresowanie świętem wzrastało w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Pierwsze wersje kartek walentynkowych udekorowane satyną, ornamentami z kwiatami, wstążkami i wizerunkami kupidyna lub ptaków pojawiły się w Anglii. Symbolami  Walentynek są serca w kolorze czerwonym i różowym, obrazy i statuetki  kupidyna, łuk i strzały symbolizujące uczucia i emocje towarzyszące miłosnym podbojom.  Kupidyn jest zwykle przedstawiany jako niewielka istota ze skrzydłami wyposażona w łuk i strzały. W mitologii Kupidyn używa swych strzał do trafiania w serca ludzi. 14 lutego jest dniem w którym należy skupić się na miłości, romansach i przyjaźni.